CareerRoost„Dlaczego odszedłeś z ostatniej pracy?” to jedno z najczęściej zadawanych pytań w każdej rozmowie kwalifikacyjnej. Ma to charakter osobisty i po cichu zachęca do narzekania. Odpowiedz dobrze, a będziesz wyglądać na świadomego i opanowanego. Odpowiedz słabo, a będziesz wyglądać jak ktoś, kto kiedyś opisze tę firmę tak samo, jak ty opisujesz poprzednią.
Pułapka nie jest pytaniem. Pułapką jest gorycz, która się pod nią kryje. Zły szef, zablokowany awans, reorganizacja, która zmieniła Twoje biurko i Twoją przyszłość: te rzeczy naprawdę bolą. Osoba przeprowadzająca rozmowę nie prosi Cię o ponowne przeżycie rany. Pytają, jak poradziłeś sobie z odejściem, ponieważ to pokaże, jak poradzisz sobie w kolejnym trudnym momencie.
W tym przewodniku dowiesz się, jak odpowiedzieć szczerze, nie pozwalając, by przemówił ból. Daje Ci ramy, które sprawdzają się niezależnie od tego, czy sam odchodzisz, czy zostałeś zwolniony, czy zostałeś zwolniony, i wyjaśnia, dlaczego spokojna wersja Twojej historii to ta, która zapewnia Ci zatrudnienie.
Dobra wiadomość jest taka, że to pytanie jest przewidywalne. Wiesz, że to nadchodzi, co oznacza, że możesz się na to przygotować w taki sam sposób, w jaki przygotowujesz się do każdej trudnej rozmowy. Mała próba oszczędzi ci teraz szukania słów przed nieznajomym i zapobiegnie przelaniu się urazy na pytanie, które tak naprawdę dotyczy twojej przyszłości.
- Podaj prawdziwy powód odejścia, ale sformułuj go jako ruch w stronę czegoś, a nie ucieczkę przed kimś.
- Wyjaśnienie nie zajmie więcej niż minutę i skupi się na swojej decyzji, a nie na błędach starej firmy.
- Jeśli zostałeś zwolniony lub zwolniony, powiedz to otwarcie, a następnie skup się na tym, czego się nauczyłeś i czego chcesz dalej.
- Nigdy nie obrażaj byłego menedżera, współpracownika lub firmy, bez względu na to, jak bardzo jest to uzasadnione.
Dlaczego ankieterzy w ogóle zadają to pytanie?
Rzadko kiedy pytanie dotyczy Twojej ostatniej pracy. Jest to ciche badanie Twojego osądu, samoświadomości i wiarygodności. Osoba przeprowadzająca rozmowę kwalifikacyjną chce wiedzieć trzy rzeczy: czy odchodzisz z powodów, które będą się powtarzać w jej firmie, czy możesz opowiedzieć o trudnym doświadczeniu bez utraty opanowania oraz czy przejmujesz odpowiedzialność, czy obwiniasz wszystkich innych. Odpowiedzią jest małe okno na twoją postać.
Dlatego to pytanie pojawia się tak wcześnie i tak często. Tanio jest pytać, a drogo jest się mylić. Kandydat, który twierdzi, że „mój ostatni szef był niekompetentny”, mówi osobie przeprowadzającej rozmowę kwalifikacyjną, że pewnego dnia on też może powiedzieć „mój nowy szef był niekompetentny”. Kandydat, który twierdzi, że „na tym stanowisku nie było już miejsca na rozwój, więc szukałem miejsca, w którym mógłbym pełniej wykorzystać swoje umiejętności”, opowiada zupełnie inną historię, opierając się na tych samych faktach.
Zrozumienie prawdziwego pytania zmienia sposób, w jaki na nie odpowiadasz. Nie bronisz swojej decyzji o odejściu. Pokazaliście, że potraficie dobrze odejść. Jest to umiejętność, a osoba przeprowadzająca rozmowę sprawdza, czy wiesz, że jesteś testowany. Kandydaci, którym się to uda, to ci, którzy zachowują spokój i wskazują do przodu, a nie wytykają palcami.
Zauważ, że żadna z trzech rzeczy, które sprawdza osoba przeprowadzająca rozmowę kwalifikacyjną, nie ma nic wspólnego z tym, czy Twoja ostatnia praca była rzeczywiście zła. Fakty z przeszłości mają mniejsze znaczenie niż sposób ich opowiadania. Możesz mieć pełne prawo być zły, a mimo to stracić punkty za sposób, w jaki okazujesz swoją złość. Opanowanie to umiejętność, którą się mierzy i którą można ćwiczyć.
Jakie są prawdziwe powody, dla których ludzie odchodzą z pracy?
Większość odejść sprowadza się do krótkiej listy zwyczajnych, zrozumiałych powodów. Badanie Pew Research Center przeprowadzone w 2022 r. wśród pracowników, którzy odeszli z pracy w 2021 r., wykazało, że głównymi powodami były niska płaca (63%), brak możliwości awansu (63%) i poczucie braku szacunku w pracy (57%) (Pew Research Center, „Większość pracowników, którzy odeszli z pracy w 2021 r. powołuje się na niską płacę, brak możliwości awansu, poczucie braku szacunku”, 2022). Listę uzupełniały problemy z opieką nad dziećmi, brak elastyczności w zakresie godzin pracy i niewystarczające świadczenia.
Wykres ma znaczenie, ponieważ zmienia pytanie. Powody, dla których ludzie faktycznie odchodzą, nie są wstydliwymi tajemnicami. Są mainstreamowe. Jeśli odszedłeś z powodu zablokowania wynagrodzeń, ograniczenia wzrostu lub poczułeś się lekceważony, to jesteś w bardzo dużej grupie. Możesz podać ten powód wyraźnie, ponieważ duża część osób zatrudnionych przez osobę przeprowadzającą rozmowę kwalifikacyjną odeszła z poprzedniej pracy dokładnie w tym samym celu.
Dlatego odejście rzadko wymaga długiego uzasadnienia. Odejście z pracy jest normalną, oczekiwaną częścią kariery, a osoby przeprowadzające rekrutację widzą odejście w każdym czytanym CV. Nie musisz zbytnio się usprawiedliwiać. Musisz to jasno wyjaśnić, przedstawić w ramce i iść dalej. Im bardziej rzeczowy jesteś, tym bardziej pewny siebie brzmisz.
Wniosek nie jest taki, że każdy powód jest równie łatwy do omówienia. Łatwo jest powiedzieć, że odszedłeś w poszukiwaniu lepszej pensji. Stwierdzenie, że odszedłeś, bo poczułeś się lekceważony, wymaga nieco większej ostrożności. Ale podstawowa prawda jest ta sama: osoby przeprowadzające rozmowę kwalifikacyjną już wiedzą, że takie powody istnieją, więc nie ujawniasz tajemnicy. Po prostu umieszczasz się na wykresie, który widzieli już setki razy.
Dane w jednym wierszu: najczęstszymi powodami odejścia pracowników są niska płaca (63%), brak awansu (63%) i poczucie braku szacunku (57%), według Pew Research Center. Twój prawdziwy powód prawie na pewno znajduje się na liście, którą rozmówcy już rozumieją, więc nie ma potrzeby go ukrywać ani ukrywać.
Jak sformułować dobrowolny wyjazd, żeby nie zabrzmiało to gorzko?
Zasada jest prosta: opisz przyciąganie, a nie pchanie. Odszedłeś z powodu czegoś, czego chciałeś, a nie czegoś, czego nienawidziłeś. „Chciałem objąć stanowisko bardziej odpowiedzialne” jest lepsze niż „Utknąłem pod menadżerem, który nigdy nikogo nie awansował”. Jedno i drugie może być prawdą. Pierwsza dotyczy Ciebie i Twoich celów. Drugi dotyczy ludzi, na których wciąż jesteś zły.
Zapisz swoją odpowiedź wokół przyszłości, a następnie cofnij się do przeszłości. Zacznij od tego, czego chciałeś: większej odpowiedzialności, innej branży, krótszego dojazdu do pracy, zespołu, który szybciej wysyła zamówienia. Następnie dodaj jedno konkretne zdanie o tym, dlaczego stara rola nie mogła ci tego zapewnić. Następnie zamknij, łącząc go z tym zadaniem. Struktura składa się z trzech uderzeń: cel, przerwa i dopasowanie. Ta odpowiedź jest szczera i prawie niemożliwa, aby zabrzmiała gorzko podczas dostawy.
Całość powinna zająć mniej niż minutę. Długa odpowiedź brzmi: defensywność. Krótką, spokojną odpowiedź można odczytać jako pewność siebie. Jeśli dwukrotnie wyjaśniasz tę samą skargę, oznacza to, że przeszedłeś z kontekstu do skargi. Powiedz to raz wyraźnie i przestań.
Dobrym testem jest usunięcie z odpowiedzi wszystkich wzmianek o starej firmie i sprawdzenie, czy nadal ma to sens. Jeśli odpowiedź nie zostanie udzielona bez skargi, oznacza to, że tak naprawdę nie wyjaśniłeś, dlaczego nadajesz się na następną rolę. Jeśli nadal tak jest, masz silną odpowiedź. Stara firma powinna być przypisem w Twojej historii, a nie nagłówkiem.
Test przyciągania i pchania: zapisz powód, a następnie zapytaj, czy opisuje on coś, ku czemu zmierzasz, czy też osobę, przed którą uciekasz. Jeśli chodzi o ucieczkę, przepisz to wokół miejsca docelowego. Można zachować tę samą prawdę i zmienić całe wrażenie.
Jak wyjaśnisz zwolnienie lub zwolnienie?
Zwolnienie nie jest Twoją winą i dobry rekruter o tym wie. Powiedz to otwarcie i bez wstydu: „W marcu moja rola została wyeliminowana w wyniku redukcji obejmującej całą firmę”. Następnie przejdź do tego, co zrobiłeś dalej i czego szukasz teraz. Nie należy nadmiernie wyjaśniać okoliczności. Do zwolnienia potrzebny jest jeden czysty wyrok, a nie obrona.
Zwolnienie jest trudniejsze, a uczciwość i tak zwycięża. Nie musisz dobrowolnie podawać wszystkich szczegółów, ale nie powinieneś kłamać, ponieważ weryfikacja przeszłości lub referencje mogą to ujawnić. Weź udział w tej części, która należała do Ciebie, pokaż, czego się nauczyłeś, i przewróć stronę. „To nie było odpowiednie rozwiązanie i biorę za to odpowiedzialność. Oto, co zmieniłem od tego czasu” jest o wiele lepsze niż obwinianie firmy.
Ramy dla obu sytuacji są różne, a poniższa tabela zestawia je, abyś mógł dokładnie zobaczyć, gdzie skierować swoją energię.
| Wymiar | Zrezygnuj dobrowolnie | Zwolniony lub zwolniony |
|---|---|---|
| Ton | Pewny siebie i patrzący w przyszłość | Rzeczowo i bez winy |
| Co podkreślić | Do czego zmierzałeś | Czego się nauczyłeś i co zrobiłeś dalej |
| Czego unikać | Krytyka starego pracodawcy | Przesadne dzielenie się lub brzmienie defensywne |
| Obawy ankietera | Czy nas też opuszczą? | Czy to oni byli problemem? |
| Bezpieczne sformułowanie | Wyrosłem z tej roli i chciałem mieć więcej własności | Moja rola została wyeliminowana i oto, co zrobiłem dalej |
Niezależnie od tego, w jakiej sytuacji się znajdujesz, zakończ rozwiązanie, zwracając się w stronę tej pracy. Prowadzący wywiad nie prosi o wspomnienia. Proszą o most prowadzący z miejsca, gdzie byłeś, do miejsca, w którym chcesz być. Jedno zdanie o przeszłości, jedno o tym, co zrobiłeś później i jedno o tym, dlaczego ta rola pasuje. To jest cały kształt i działa w obu kolumnach powyższej tabeli.
Czego nigdy nie powinieneś mówić, gdy pytasz, dlaczego odszedłeś?
Niektóre wersety brzmią dobrze w twojej głowie i fatalnie na głos. Nigdy nie opisuj byłego szefa jako niekompetentnego, toksycznego lub koszmarnego. Nigdy nie opowiadaj szczegółowo o konflikcie biurowym. Nigdy nie mów, że firma była zdezorganizowana, bezkierunkowa lub się rozpadała. Nawet jeśli jest to prawda, można je odczytać jako sygnał, że jesteś wspólnym wątkiem w szeregu trudnych sytuacji, a osoba przeprowadzająca rozmowę kwalifikacyjną nie ma możliwości zweryfikowania Twojej strony.
Unikaj też niejasnych wypełniaczy, które brzmią, jakbyś coś ukrywał: „Po prostu nie wyszło”, „Potrzebowałem zmiany” lub „Nadszedł czas”. Nie są one złe, ale nie dają rozmówcy niczego, czego mógłby się uchwycić, a cisza zachęca go do wyobrażenia sobie najgorszego. Specyfika jest Twoim przyjacielem. Konkretny powód, podany spokojnie, zawsze przewyższa niejasne wzruszenie ramionami.
Jedyną rzeczą, po której trudniej jest się otrząsnąć niż nieuprzejma odpowiedź, jest nieuczciwość. Nie wymyślaj czystego powodu, jeśli prawdziwy jest bałagan. Jeśli odszedłeś dla pieniędzy, powiedz, że chodziło o lepsze możliwości i wynagrodzenie. Jeśli zostałeś zwolniony, opanuj go na chwilę i idź dalej. Rekruterzy słyszeli każdą wersję tego pytania i zazwyczaj potrafią stwierdzić, kiedy historia została zredukowana do czegoś, co nie brzmi już jak osoba. Twoja odpowiedź na Pytania do wywiadu powinna brzmieć jak ty, a nie jak komunikat prasowy.
Wreszcie, nie zgłaszaj się na ochotnika więcej, niż cię o to proszą. Jeżeli osoba przeprowadzająca rozmowę będzie chciała uzyskać szczegółowe informacje, poprosi o dalsze informacje. Odpowiedz na pytanie, które zadali, w duchu, w jakim je zadali, a następnie przestań. Nadmierne dzielenie się niechlujnym odejściem sprawia, że małe pytanie staje się rzeczą, z której zapamiętywany jest cały wywiad. Zwięzłość cię chroni.
Jak silna odpowiedź brzmi jak słowo w słowo?
Oto przykład dobrowolnego odejścia, przedstawiony w ciągu około dwudziestu sekund: „Na mojej ostatniej roli wiele się nauczyłem i odszedłem, ponieważ chciałem przejść od realizacji do bardziej strategicznej pracy, czego firma nie była w stanie zaoferować na moim poziomie. Kiedy zobaczyłem tę rolę, pasowała ona dokładnie do kierunku, w którym próbowałem się rozwijać”. Zauważ, czego brakuje: żadnego obwiniania, żadnych przeprosin, żadnej długiej historii. Tylko cel, luka i dopasowanie.
Oto przykład zwolnienia: „Wiosną ubiegłego roku moje stanowisko zostało wyeliminowane w wyniku redukcji zatrudnienia. Ten czas wykorzystałem na ukończenie certyfikacji i realizację dwóch niezależnych projektów, a teraz szukam pracy, w której będę mógł zastosować zdobytą wiedzę w stałym zespole”. Nazywa wydarzenie, pokazuje ruch i wskazuje do przodu. To jest cała formuła.
Przed rozmową kwalifikacyjną zapisz swoją odpowiedź i wypowiedz ją na głos dwa razy. Pierwsza wersja, którą napiszesz, będzie zwykle niosła ze sobą więcej urazy, niż zdajesz sobie sprawę. Czytając to na głos, najszybciej można usłyszeć, skąd ucieka gorycz. Przycinaj, aż będzie spokojne, konkretne i zajmie mniej niż minutę. Następnie przećwicz Przygotowanie do rozmowy kwalifikacyjnej na tyle, aby wyszło naturalnie, a nie było recytowane.
Celem nie jest oczyszczenie prawdy w coś fałszywego. To mówić prawdę tak, jak powiedziałby to opanowany profesjonalista. Możesz odejść, bo Twój szef zachował się niesprawiedliwie, a mimo to podczas rozmowy kwalifikacyjnej powiedzieć, że odszedłeś, aby znaleźć miejsce, w którym jest więcej miejsca na rozwój. Obydwa stwierdzenia są prawdziwe. Drugi to ten, dzięki któremu zostaniesz zatrudniony.